Wystawowa

OWIERZCHNIA WYSTAWOWA

**  Pierwszy sektor prezentuje trzy obrazy i dziewiec fotografii Ksiedza Bosko (wykonane w latach 1861 i 1888).
**  Drugi sektor skupia sie na wielkiej pracy redakcyjnej. W gablocie widzimy , oryginaly ksiazek, biuletynów napisanych przez swietego z zamiarem szerzenia Ewangelii wszystkim ludziom, i wszystkie jego prace w postaci kopi.
 **  W trzecim sektorze mozna zobaczyc jedna z pierwszych “umów o prace” z 1852 roku. Zostal on podpisany przez cztery osoby: pracodawce, chlopca i jego ojca, oraz samego Ksiedza Bosko.
**  Czwarty sektor koncentruje sie na rozwoju, planach i rozbudowie Domu Pinardiego, kaplicy Swietego Franciszka Salezego i Bazyliki Maryi Wspomozycielki Wiernych. Jest tez model kopuly Bazyliki przedstawiajacy: misjonarzy salezjansckich w Patagonii i pomocy Maryi Wspomozycielki w wielkiej historycznej bitwie ( Lepanto 1571 i Wieden 1683). Pomysl ten zostal przedstawiony przez Ksiedza Rue.
**  Piaty sektor charakteryzuje sie obecnoscia posagu Matki Bozej Pocieszenia i sw. Franciszka Salezego, jest tez obraz tego swietego, który byl inspiracja dla Ksiedza Bosko w nadaniu imienia mlodego zgromadzenia, a takze szkic obrazu Lorenzone który znajduje sie w glównym oltarzu Bazyliki.
**   W szóstym sektorze pielgrzymi moga zobaczyc tuniki diakonskie wykonane specjalnie na Beatyfikacje ksiedza Bosko. Jest tez drewniana i pozlacana urna, uzywana podczas Beatyfikacji (1929) i Kanonizacji (1934). Obecnie znajduje sie w dolnym kosciele na Colle Don Bosco, w Turynie jest ladne zdjecie, aby zapamietac.
**   Ostatnio strefa zawiera bardzo symboliczne przedmioty, które skladaja sie na pedagogike salezjanska : oltarz w szafie (znaczenie Eucharystii), ambona z kosciola Swietego Franciszka(w gloszeniu dobrej nowiny), konfesjonal (spowiedz byla “kluczem do królestwa niebieskiego”) i Katedra sluzaca do gloszenia “slówka na dobranoc” (dialog z mlodymi ludzmi w oparciu o rozum, religie i milosc)

OŁTARZ EKSTAZY 
Miejsce, w którym aktualnie się znajduje, nie było jego lokum początkowym. Był bowiem usytuowany najpierw w pokoju sypialnym ks. Bosko.Kiedy ten nie czuł się na tyle silny, aby zejść i odprawić Mszę św. w Sanktuarium, odprawiał ją przy tym ołtarzu, który później mógł być zamknięty jak szafa.
W 1878 r. posługiwali mu przy nim dwaj chłopcy: Evasio Garrone i Giovanni Franchini (obaj zostali później księżmi). Widzieli oni w czasie podniesienia ks. Bosko z jaśniejącą twarzą i jak jego nogi w pewnym momencie oderwały się od stopni ołtarza, a on sam wzniósł się w górę.
Po skończonej Mszy św., podczas gdy ks. Bosko brał filiżankę kawy, Garrone, nie bez pewnego wysiłku, zapytał: Co się to przydarzyło ks. Bosko tego ranka? Stał się ksiądz taki wysoki, wysoki…”.
Ks. Bosko spojrzał na niego śmiejąc się i rzekł: „Daj spokój, weź i ty trochę kawy…”. W ten sposób, w największej prostocie, dokonywały się wielkie rzeczy w domu ks. Bosko.

PRYWATNA KAPLICA
W przeszłości mieścił się tu internat dla chłopców, niektóre źródła podają że spał tutaj także Dominik Savio. Malarstwo za ołtarzem jest autorstwa Giuseppe Rolliniego Ksiądz Bosko klęczy przed pomnikiem Maryi Wspomożycielki Wiernych. Na tle czarno białym, papież Pius IX odbiera Konstytucje Salezjańskie, które zostały zatwierdzone w 1874 roku. Na bocznych ścianach, obrazy ludzi, którzy mieli kontakt z Księdzem Bosko: Matka Małogrzata, Maria Mazzarello i Marią Mazzarello, Filip Rinaldi i Michał Rua, Francesco Besucco, Marianna Rua (matka Michała), Ksiądz Borel i malarza Józefa Rollini.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *