KOŚCIÓŁ ŚW. FRANCISZKA SALEZEGO

Kaplica Pinardi, po sześciu latach chwalebnej służby, stawała się coraz bardziej niewystarczająca, aby pomieścić ciągle rosnącą liczbę chłopców. I w ten sposób zrodziła  się myśl wybudowania większej świątyni, pod  wezwaniem św. Franciszka Salezego. Położenie kamienia węgielnego miało miejsce 20 lipca 1851 r. Została poświęcona 20 czerwca 1852 r. i przez 16 lat (do 1868 r.) pozostała ‘sercem’ Zgromadzenia, które się rodziło. W latach 1852 – 1856 przychodziła do niej i siadała w ostatnich ławkach – aby odmówić modlitwą różańcową, będąca już w podeszłym wieku i poważnie zmęczona – Matka Małgorzata. W 1854 r. w Turynie wybuchła epidemia cholery, która zbierała śmiercionośne żniwo; umarło w tym czasie na nią przeszło trzy tysiące osób. Jeden z chłopców pomagający przy chorych, nie mając niczego, czym by mógł przykryć chorych, którymi się zajmował, zwrócił się do Małgorzaty. Ta zaprowadziła go do tego właśnie kościoła św. Franciszka Salezego i wskazując na obrus znajdujący się na ołtarzu, rzekła:  “‘Zanieś go swojemu choremu. Nie sądzę, że Pan będzie miał o to pretensję’.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *