Historia

I tak projekt tej wystawy, w formie poszerzonej – który tym samym wyniósł ówczesne muzeum do rangi ‘Muzeum kultu Maryi Wspomożycielki‘ – mógł być zrealizowany, chociaż w formie jeszcze ograniczonej, w 1918 r., tj. w roku jubileuszowym 50. Rocznicy konsekracji Sanktuarium Wspomożycielki w Turynie. Duszą całego tego przedsięwzięcia był ks. Filip Rinaldi, który później stał się trzecim następcą ks. Bosko. Sam projekt został wykonany i zrealizowany przez misjonarza salezjańskiego ks. Maggiorino Borgatello.

To jemu zawdzięczamy zgromadzenie dokumentacji związanej z życiem i obyczajami narodów Ameryki Łacińskiej. Kiedy powrócił do Włoch, po 26 latach pracy misyjnej, i został kustoszem Sanktuarium Maryi Wspomożycielki, oddał się z entuzjazmem gromadzeniu przedmiotów i studiowaniu dokumentacji maryjnej, która w międzyczasie docierała z różnych miejsc świata. Inauguracja Muzeum miała miejsce 23 maja 1918 r., w wigilię uroczystości Maryi Wspomożycielki.
Ks. Borgatello żył jeszcze 11 lat, podczas których jego dzieło znacznie się rozrosło i znalazło większe uznanie. Po jego śmierci wszystko zostało owiane cieniem i ciszą… Po pracach związanych z rozbudową Sanktuarium (1934-1938) i wydarzeniach drugiej wojny światowej (1939-1945), zgromadzony materiał był niemożliwy do odnalezienia. .
Ale widać było, że Madonna chciała, aby przy Sanktuarium istniało coś w rodzaju ‘podsanktuarium’, które by dokumentowało znaczenie i żywotność ludowej pobożności maryjnej. Stało się to w 1978 r., po sześćdziesięciu latach dzielących od zgromadzenia pierwszej dokumentacji maryjnej. W ten oto sposób zostały uwypuklone w namacalnej formie prorockie słowa, które Dziewica wypowiedziała do ks. Bosko:
———-       ————–„TU JEST MÓJ DOM, STĄD ROZEJDZIE SIĘ MOJA CHWAŁA”

W październiku 1978 r. miało miejsce przeniesienie Archiwum maryjnego z Bolonii do Turynu; zostało ono ulokowane w pomieszczeniach krypty Sanktuarium Maryi Wspomożycielki. I tak oto „Historyczne Archiwum Maryjne” z Bolonii stało się „Salezjańskim Centrum Maryjnej Dokumentacji historycznej i ludowej” w Turynie.
Salezjański misjonarz ks. Demetrio Zucchetti, który przez wiele lat animował czasopismo misyjne „Gioventù Missionaria” (‘Młodzież Misyjna’), oddał do dyspozycji Centrum nie tylko pomieszczenia, które zajmował, ale również oszklone szafy i inny sprzęt. W ten sposób było możliwe natychmiastowe złożenie tam zebranego materiału i samo funkcjonowanie Centrum.
Odtąd Sanktuarium Maryi Wspomożycielki znów zaczęło posiadać swoje Centrum Dokumentacji Maryjnej.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *