Kaplica S. Piotra

Kaplica św. Piotra

W latach 1935-1938 dokonano znaczącej rozbudowy Sanktuarium Maryi Wspomożycielki Wiernych. Od pewnego czasu przełożeni salezjańscy wyrażali pragnienie zrealizowania tego zadania, aby nadać w ten sposób bazylice wielkości i splendoru, a przede wszystkim, aby uczcić z dawna oczenikane potwierdzenie świętości Księdza Bosko (został on ogłoszony świętym 1 kwietnia 1934 r.) Było czymś oczywistym, że urna z ciałem Księdz Bosko usytuowana zostanie w odnowionym kościele. Tylko gdzie? W środkowej części sanktuarium, w przestrzeni mającej formę kaplicy, po prawej stronie od głównego wejścia, Ksiądz Bosko umieścił ołtarz ku czci św. Piotra, nad którym wznosił się czterometrowy obraz przedstawiający pierwszego z apostołów otrzymującego od Jezusa władzę kluczy.
Nasz Ojciec, Ksiądz Bosko, zwykł był często odprawiać na tym właśnie ołtarzu Mszę św., zaświadczając w ten sposób o swojej wielkiej miłości do św. Piotra i czci dla papieża. Przełożeni salezjańscy z żalem poświęcili ten ołtarz, budując na jego miejscu nowy i mający wielkie wymiary, gdzie złożono urnę naszego Świętego. Jednocześnie nie chciano utracić cennych starych pamiątek. W przestrzeni uzyskanej na skutek przedłużenia krypty sankruarium, a dokładnie pod obecną zakrystią, powstał mały kościółek nazwany „Kaplicą św. Piotra”. Stało się to głównie za sprawą ołtarza przeniesionego z bazyliki na to nowe miejsce.
Wokół ołtarza wznoszą się cztery marmurowe kolumny, które ks. Rua, następca Ks. Bosko, podczas pierwszego remontu sanktuarium (1891-1893) umieścił obok wielkiego obrazu Maryi Wspomożycielki Wiernych, aby jeszcze bardziej podkreślić jego piękno.
Ściany małego prezbiterium ozdobione są małymi marmurowymi łukami, które od 1891 roku pięknie prezentowały się w sanktuarium u stóp wielkiego płutna jakby dla podtrzymania obrazu Najświętszej Dziewicy. Ta nowa mała kaplica przez wiele lat była miejscem modlitwy wspólnotowej dla Salezjanów pracujących w Casa Madre. Potem jej przeznaczenie było inne, aż w końcu popadła ona w zapomnienie. Przy okazji Roku Świętego i wystawienia Całunu Turyńskiego zdacydowaliśmy o przywróceniu jej dawnego piękna, umieszczając na ścianie przy wejściu dawny obraz, który przez 60 lat nie był dostępny dla zwiedzających. Wieczorem 25 września 2000 roku , w obecności Salezjanów z Valdocco i ks. Inspektora Luigiego Testy, odprawiono uroczyste nieszpory i okadzono ołtarz uroczyście otwierając dla kultu miejsce, które z pewnych względów przenosi nas do chwalebnej historii naszych początków. (Pierwszy ołtarz, wraz z z całym Sanktuarium konsekrował ówczesny arcybiskup Turynu, J.E. ks. Riccardi di Netro, w dniu 9 czerwca 1868 roku)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *