KAPLICA RELIKWII – KRYPTA

KAPLICA RELIKWII (KRYPTA)

Po prawej stronie od głównego wejścia znajdują się schody, które prowadzą do Krypty, albo inaczej do
„Kaplicy relikwii”.
W jedynej nawie, jaka tam się znajduje, zbudowanej w formie krzyża łacińskiego, spotykamy motywy ozdobne i symbole nawiązujące do katakumb chrześcijańskich. Poza tym są tam liczne relikwie męczenników i świętych.
Prawdziwą perłę tej Kaplicy stanowi relikwia Drzewa Krzyża Świętego, przetrzymywana w specjalnym relikwiarzu o alabastrowym podłożu.
Innym ważnym miejscem jest kapliczka poświęcona Dziewicy Maryi, popularnie nazywan  “kaplicą objawienia” nawiązująca do snu z 1845 r., który ks. Bosko tak przedstawił:
“Wydawało mi się, że znajduję się na ogromnej równinie pełnej niezliczonej rzeszy chłopców. Obok mnie ujrzałem Panią, która rzekła do mnie: ‘W tym miejscu, gdzie sławni męczennicy Turynu: Awentyn, Solutor i Oktawiusz ponieśli swoje męczeństwo… Na tej ziemi, która została skropiona i uświęcona ich krwią – chcę, by Bóg był szczególniej czczony”. Mówiąc to podniosła stopę przesuwając ją po miejscu, gdzie miało miejsce owo męczeństwo, wskazując mi je bardzo dokładnie”. Miejsce to upamiętnia krzyż ze złoconego metalu, znajdujący się na posadzce.  W dwu ołtarzach, które tam spotykamy, są przechowywane śmiertelne szczątki.

Błogosławionego Michała Rua, , pierwszego następcy ks. Bosko, i
Błogosławionego Filipa Rinaldiego.

BŁOGOSŁAWIONY MICHAŁ RUA (1837-1910)
Michał Rua urodził się blisko Turynu-Valdocco. W wieku ośmiu lat spotkał ks. Bosko i poprosił go wtedy o mały obrazek. Święty udając jakoby przecina na pół rękę, rzekł do chłopca:
“Weź, Michałku, weź… My zawsze będziemy wszystko dzielić po połowie”. Przewidział trafnie: ks. Rua będzie najwierniejszym jego współpracownikiem jego pierwszym następcą w przewodzeniu salezjanom. Był niezmordowanym człowiekiem pracy i doskonałym organizatorem działań podejmowanych w łonie młodego Zgromadzenia Salezjańskiego. Ks. Bosko mawiał o nim:
Gdybym miał dziesięciu księży Rua, mógłbym wyruszyć na podbój świa”. I jeszcze: “KS. RUA, JEŻELI CHCE, MOŻE CZYNIĆ CUDA. Jeśli chciałbym wskazać miejsce, gdzie nie widziałbym u niego cnót w stopniu doskonałym, nie mógłbym tego uczynić, ponieważ nie znalazłbym takiego miejsca”. Był wielkim świętym, podobnie jak ks. Bosko. Został ogłoszony błogosławionym przez papieża Pawła VI 29 października 1972 r..

BŁOGOSŁAWIONY FILIP RINALDI (1856-1931)
Trzeci następca ks. Bosko w kierowaniu Zgromadzeniem Salezjańskim. Podobnie jak Michał Rua – Filip Rinaldi poznał ks. Bosko jeszcze jako dziecko. Ale pozwolił się zdobyć ks. Bosko dopiero w wieku 21 lat.
Ks. Rinaldi jest uważany za prawdziwego założyciela dzieła salezjańskiego w Hiszpanii i Portugalii.
Był genialnym założycielem (jak na tamte czasy) kwitnącego Instytutu Świeckiego Ochotniczek Księdza Bosko (VDB).
Człowiek charakteryzujący się wielką pobożnością, głębokim życiem wewnętrznym i synowskim oddaniem Maryi Wspomożycielce. Został ogłoszony błogosławionym przez papieża Jana Pawła II 29 kwietnia 1990 r. Przytoczymy tu jedną z jego duchowych myśli skierowaną do VDB:
“Co powinnyście uczynić, aby mieć życie? Przede wszystkim módlcie się, aby każdego dnia móc nabrać ducha i nieść krzyż, który Pan wam wyznaczył. Jest to pierwsza rzecz, którą powinnyście uczynić. Poza tym dobrze wypełniajcie swoje powinności, zgodnie z waszym stanem, tak jak to Bóg chce od was; czyńcie wszystko według ducha Pańskiego i ks. Bosko”.

W Krypcie są również przechowywane przedmioty należące do pierwszych męczenników salezjańskich:
biskupa Ludwika Versiglia i ks. Kaliksta Caravario którzy byli wychowankami Domu Macierzystego w Turynie-Valdocco. Zostali ogłoszeni świętymi przez papieża Jana Pawła II 1 października 2000 r.).

BISKUP L. VERSIGLIA I KSIĄDZ C. CARAVARIO : PIERWSI ŚWIĘCI MĘCZENNICY SALEZJAŃSCY:  

Luigi Versiglia urodził się w Olivia (Pavia) w 1873 r. W wieku 12 lat rozpoczął naukę w Turynie – Valdocco, bez zamiaru zostania księdzem, ale łaska Boża, tamtejsze środowisko, nasycone religijnością, oraz entuzjazm misyjny, i oczywiście, urok osobisty i świętość ks. Bosko (a był już w ostatnich latach swojego życia), przemieniły duszę chłopca. Pewnego dnia z ust Świętego młodych usłyszał: “Przyjdź do mnie, mam ci coś do powiedzenia”.Nie było to wprawdzie spotkanie pożegnalne przed śmiercią ks. Bosko, ale faktem jest, że został przezeń pozyskany, tak że on sam poprosił pod koniec swojej nauki, by mógł po prostu “pozostać z ks. Bosko”, żywiąc w sercu nadzieję, że wyjedzie pewnego dnia jako misjonarz. Odbywa studia filozoficzne i teologiczne, i w tym samym czasie podejmuje ważną działalność duszpasterską w oratorium Sacro Cuore, znajdującym się w pobliżu rzymskiego dworca Termini.
Następnie, zostaje nauczycielem i asystentem nowicjuszy w Foglizzo, koło Turynu. Daje się poznać jako skuteczny formator osobowości, serdeczny i dobry przyjaciel wszystkich. W wieku 33 lat staje na czele niewielkiej grupy salezjanów wyjeżdżających do Chin. W 1920 r. zostaje konsekrowany na biskupa i mianowany Wikariuszem Apostolskim Schiu Chow. Tutaj, w 1929 r., biskup Versiglia udzielił święceń kapłańskich salezjaninowi Kalikstowi Caravario, urodzonemu w Cuorgne, koło Turynu. Również on uczył się w Turynie – Valdocco. Tam, w 1922 roku, spotkał biskupa Versiglia, któremu obiecał: “Pojadę z ks. biskupem do Chin”. I tak się stało… 23 lutego 1930 r. wyruszyli razem w długą podróż apostolską. Lecz, w dwa dni potem, obaj ponieśli śmierć z rąk komunistycznych bandytów.
Zostali zamordowani, ponieważ byli katolickimi misjonarzami głoszącymi Ewangelię Jezusa Chrystusa, i również dlatego, że stanęli w obronie młodych katechetek, które z nimi podróżowały, a które bandyci chcieli wziąć w niewolę. Ci dwaj męczennicy salezjańscy nie tylko oddali swoje życie za wiarę w Jezusa Chrystusa, ale także – w obronie “godności ludzkiej”. Papież Jan Paweł II ogłosił ich świętymi w Rzymie w dniu 1 października Roku Jubileuszowego 2000. Ich święto obchodzimy 13 listopada.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *