ADMA Stowarzyszenie

CEL GŁÓWNY:

1 – “Propagować cześć dla Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo do Maryi Wspomożycielki Wiernych. – Jest to tytuł, który zdała sobieupodobać sama Dostojna Królowa nieba”. (Prośba ks. Bosko skierowana do Arcybiskupa Turynu, w: Stowarzyszenie Czcicieli Maryi Wspomożycielki, San Benigno Can. 1890, s. 33).
2 – “Ks. Bosko powołał do życia Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki, angażując je – w ramach działań dostępnych dla większości zwyczajnych ludzi – na polu duchowości i posłannictwa Zgromadzenia Salezjańskiego”. (Kapituła Generalna 24 SDB: Salezjanie i świeccy…, 1990, n. 80, s. 81).
 3 – “Proponuje ono itinerarium uświęcenia i apostolatu”. (Memorie Biografiche, t.7, 334) zgodnie z charyzmatem ks. Bosko (Memorie Biografiche, t.7, 334 i Reg. 2).

FUNDAMENT I HISTORIA:

Madonna w szacie „pasterki” wskazuje w śnie 9-letniemu Jankowi Bosko  „odbiorców” i „sposoby” realizacji jego przyszłego „posłannictwa”. (MB 1,123 nn.).. W śnie z 1845 r. ukazuje mu „baranki”, które idą za nim aż po kres długiego i męczącego szlaku: mijają podwórze, portyki, kościół… W międzyczasie widzi, jak „wiele ‘baranków’ zamienia się w ‘pastuszków’, ‘odbiorców’… I w końcu jawi się przed nim ‘wielki i wspaniały kościół’, który w swoim wnętrzu, na białym tle, mieścił napis:
“TU JEST MÓJ DOM, STĄD ROZEJDZIE SIĘ MOJA CHWAŁA”.
Na pytania stawiane przez Janka Bosko, Pasterka odpowiedziała „Zrozumiesz… kiedy zobaczysz (por. MB 2, 243). Również w tym samym śnie ks. Bosko ujrzał wielką równinę, mnóstwo chłopców, mały kościół, fragment podwórza, a potem ‘kościół znacznie większy od poprzedniego, z budynkiem obok’… A następnie – Pasterkę, jak przesuwając stopę nad tamtym terenem, powiedziała “„W tym miejscu, gdzie ponieśli męczeństwo Awentyn, Solutor i Oktawiusz
CHCĘ, BY BÓG BYŁ SZCZEGÓLNIEJ CZCZONY.’
5 kwietnia 1846 r. ks. Bosko rozpoznał dom, który kilkakrotnie widział we śnie i zrozumiał.. (por. MB 2, 425). Od tego dnia – a właściwie od pierwszych wykopów rozpoczętych pod koniec jesieni 1863 r., trwających do 9 czerwca 1868 r.,a więc do dnia poświęcenia Sanktuarium Maryi Wspomożycielki (wybór imienia miał miejsce w 1862 r.) – ks. Bosko widział wyraźniej realizację snów w budowie tejże Bazyliki. „Odchodzą ‘pastuszkowie’, przybywają bardzo liczni pielgrzymi… i im ks. Bosko powierza zaangażowanie na rzecz szerzenia chwały i nabożeństwa do Wspomożycielki na całym świecie, jednocząc ich poprzez Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki”
(Przemówienie ks. Rua podczas Procesu beatyfikacyjnego ks. Bosko na szczeblu diecezjalnym, 23 czerwca 1909 r.).
Kanonicznej erekcji Stowarzyszenia dokonał Arcybiskup Turynu Aleksander Riccard 18 kwietnia 1869 r.Papież Pius IX, 5 kwietnia, wyniósł je do godności Arcybractwa z możliwością agregacji Stowarzyszeń o tej samej nazwie i regulaminie na terenie archidiecezji turyńskiej. Od 2 marca 1877 prawo to zostało rozciągnięte na wszystkie diecezje Piemontu.
W 1876 r. ks. Bosko założył Pobożny Związek Współpracowników, powierzając jemu bardziej zaangażowane działanie na polu duchowości i posłannictwa salezjańskiego, ale nie przestawał jednocześnie propagować Stowarzyszenia Maryi Wspomożycielki wśród prostego ludu. 25 czerwca 1889 r. ks. Rua uzyskał od Leona XIII prawo do erygowania i agregacji Stowarzyszeń działających przy kościołach salezjańskich na świecie. Od 1894 r. objęło ono swym zasięgiem również Domy salezjańskie, a od 1896 zostało rozciągnięte w ogóle na wszystkie kościoły na świecie.
W następstwie prośby wystosowanej przez siostrę Katarzynę Daghero, Przełożoną Generalną CMW, Kongregacja do spraw Zakonnych, 31 lipca 1913 r., upoważniła Przełożonego Generalnego SDB in perpetuo do aktu erygowania, powoływania i mianowania Dyrektora Stowarzyszeń ADMA, które miałyby powstać i działać w ramach różnych dzieł CMW na całym świecie.
Ks. Paweł Albera, Przełożony Generalny SDB, otrzymał w 1914 r. dyspensę odnośnie do pewnych różnic regulaminowych związanych z erygowaniem poszczególnych Stowarzyszeń (por. Archiwum Zgromadzenia Salezjańskiego, 55-XXXIV-XXXVIII, 55-XXXIX, 55-XL).
ADMA posiada obecnie bezdyskusyjną autonomię i sprecyzowaną fizjonomię!
5 lipca 1989 r. Przełożony Generalny ks. Egidio Viganò wraz z Radą Generalną uznał przynależność ADMA do Rodziny Salezjańskiej: „Nie jest to wyraz zwyczajnego entuzjazmu i prostego zadośćuczynienia (wobec prośby o przynależność). Jest to natomiast fakt, który wypływa z salezjańskich początków i który ubogaca naszą Rodzinę, podkreślając tym samym wyjątkowe znaczenie Sanktuarium w Turynie-Valdocco. Jest on owocem płodnego roku łaski, jakim było stulecie ‘88” (List ks. E. Viganò do Członków Stowarzyszenia ADMA i do Rektora Sanktuarium Maryi Wspomożycielki w Turynie-Valdocco)..
ADMA jest, historycznie rzecz biorąc, DRUGĄ GRUPĄ RODZINY SALEZJAŃSKIEJ ZAŁOŻONĄ PRZEZ KS. BOSKO, POSIADAJĄCĄ ODPOWIEDNI REGULAMIN, NAPISANY PRZEZ NIEGO SAMEGO!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *